Blog

Onze eerste nacht in ons tentje is prima bevallen. Midden in de natuur wakker worden heeft iets bijzonders. Het organiseren van je spullen is wel belangrijk in zo’n kleine ruimte, maar dat ging gelukkig prima.

De tent moest natuurlijk nog wel worden afgebroken, dus na ons ontbijt pakten we alles weer in en rond 9.00 waren we vol goede moed op weg.

Het bleek al snel dat deze dag niet zo zou lopen als we hadden gepland. We liepen door het bos, maar kwamen steeds meer omgevallen bomen tegen, tot we eigenlijk helemaal geen pad meer zagen. Ook geen route of wegwijzers, dus tja… op de gps-app verder ploeteren. Na heel wat “tak” en “boom” kwamen we uiteindelijk weer bij het normale pad. Toen zagen we een bord dat vertelde dat dit de oude route was vanwege de slechte begaanbaarheid. Tja, dat hebben we gemerkt.

Weer op het goed aangegeven pad zetten we de pas er flink in. Nu hadden we het ergste achter de rug, dachten we. De bewegwijzering zei dat we goed gingen, maar we zouden toch bij een meertje moeten uitkomen? Niet dus. Want als je de route de verkeerde kant op volgt, dan sta je namelijk bij de overnachtingsplaats waar we gisteren al langs waren gekomen. Ondertussen liepen we in de regen, en na 8,5 km zwoegen weer op hetzelfde punt uitkomen… laten we zeggen dat we wel eens vrolijker zijn geweest.

Toen kwam al snel de vraag: hoe nu verder? Knop om, en op zoek naar een mooie route dus. Het doel: alsnog uitkomen bij Högelund, onze geplande overnachting. Via de diverse gps-apps een route gevonden. 15 kilometer, maar wel over allemaal makkelijke paden. De omgeving werd er alleen maar mooier op: dwars door de bossen en langs de typisch Zweedse huisjes. Makkelijke paden betekenen ook niet steeds op de weg voor je hoeven letten, en dus veel meer tijd om te genieten.

De laatste kilometers waren pittig, efkes zweiten dus 😉 Maar wat wil je ook, na ruim 26 kilometer in de benen.

Volgens de kaart was op de plek waar we aankwamen een tipitent, een uitkijktoren en een wc. Informatie­bord: check. Uitkijktoren: check. Wc: al jaren niet gebruikt, maar hij was er wel. Alleen die hut, die was nergens te vinden. Alle sites en apps hielden stug vol, dus wij bleven zoeken. Je moet toch iets, als het alternatief een tentje opzetten is.

Als laatste optie sloegen we een pad in en jawel, daar was hij! Een hut, een overdekte zitplek en een wc. Nooit gedacht dat ik daar zo blij mee kon zijn. Het avondeten smaakte heerlijk, en we gaan met een trots gevoel slapen. Ondanks de tegenslagen hebben we het toch maar gedaan samen! En die eigen routes… wie weet doen we dat morgen wel weer 😉

Foto’s en beschrijvingen volgen later, nu weinig batterij meer over en de komende dagen hebben we de powerbank nog hard nodig voor navigatie.

Vanochtend werden we wakker na de eerste nacht kamperen. Brrr, koud! Mijn slaapzak is op papier geschikt voor temperaturen tussen de 5 en 15 graden, in de praktijk was het een heel ander gevoel. En dan heb ik het niet snel koud. Snel opwarmen met een kop koffie en ontbijt dus. Daarna nog even van het ochtendzonnetje genoten op een bankje. Wat is de natuur hier bijzonder. Zoveel ruimte, zoveel leegte en stilte. Genieten!

Voor vandaag stond een iets kortere afstand op het programma. Tegen 10.30 hadden we alle spullen ingepakt en waren we op weg. De eerste kilometers gingen over makkelijke paden en rond de lunch zaten we al op 8 km. Dat ging goed!

De lunch aten we op een heerlijk rustig plekje aan een kabbelend meertje.

Van het rustige wandelen van de ochtend was na de lunch niet veel meer over. Apple Kaarten stuurde ons door een bypass, waarmee we van het ene naar het andere deel van de route konden lopen. Wel wat stijging, dat leek ons geen probleem. We hadden alleen het symbool voor een skilift over het hoofd gezien. En tja, die gaan niet in de zomer. Tegen de skihelling omhoog zwoegen door de struiken en andere vegetatie: een flinke uitdaging. Zowel met als zonder hikingstokken een pittige klim. Maar het was het waard, want bovenaan konden we de route zo weer oppikken.

Af en toe kwamen we nog langs wat loopbruggetjes, sommigen erg smal.

Na bijna 14 km kwamen we aan op het overnachtingspunt dat we hadden gepland. Daar was al wel een groep van 8 Duitsers. Gezellig, maar niet echt de rust waar we voor gingen. We besloten dus nog even door te lopen en ons tentje op te zetten aan de overkant van het meer.

De tent stond al snel, kopje soep, avondeten en lekker relaxen. Het is hier weer superrustig, behalve dan de muggen die ons volgens mij als feestmaal zien. Maar een beetje Deet deed wonderen, dus weinig geprikt.

Totaal vandaag 15 kilometer gelopen. Morgen staat er een langere afstand op de planning. Nu eerst lekker slapen in ons tentje. Tot morgen!

---

Vanochtend begon vroeg, met een laatste keer genieten van een douche en een snel ontbijt in het hotel. Daarna reden we de laatste 2 uur naar Mellerud. Het was even spannend of we genoeg tijd zouden hebben voor de trein, we hadden even geen rekening gehouden met de maandagochtendspits. Alles ging gelukkig prima, en een kwartier voor de trein zou vertrekken waren we op het station. Daar de auto achtergelaten en de wandelschoenen aangetrokken.
De trein bracht ons in een klein half uur naar Amal. Daar hebben we de laatste spullen georganiseerd en zo waren we al snel op weg.

De eerste kilometers liepen we door het plaatsje. We liepen daarna snel de Zweedse bossen in en toen was de tocht echt begonnen. Het weer was perfect, zonnetje met een verkoelende wind.
Na 8 kilometer aten we onze lunch op een open plek in het zonnetje. Voor mij de eerste kennismaking met Adventure Food. Dat is gevriesdroogd eten waar je water bij doet. Daardoor is het licht en dus gemakkelijk mee te nemen en toch voedzaam.
Lunch klaarmaken doe je door water uit de waterzak in de rugzak te koken, en dat vervolgens in de zak met eten te schenken. De zak dicht doen en 10 minuten wachten en je hebt je eten. De zak lepel je vervolgens leeg, en dat vult prima. Ik blijf thuis wel gewoon koken, maar voor onderweg smaakt het zeker niet slecht.

De totale afstand voor vandaag: 15 km. Dus toen we bij de lunch zagen dat we al over de helft waren dachten we aan een makkelijke eerste dag. Helaas viel dat even tegen. De tweede helft bestond uit veel klimmen, weer dalen, smalle loopbruggetjes en bospaden. Vooral de laatste kilometers waren echt afzien. Als je GPS app dan zegt dat het 3 km richtafstand is, dan is dat best nog ver.
Na de lunch kwamen we twee Duitse wandelaars tegen, en aangekomen bij de overnachtingsplek zagen we ze weer. Ze doen precies dezelfde wandeling, dus grote kans dat we ze nog wel vaker tegen gaan komen deze week.
We wilden nog ff een frisse duik nemen in het meer. Fris was het zeker. Mij helaas iets te fris. Is al dat koud douchen van papa toch nog ergens goed voor.
Toen samen met de andere wandelaars gegeten en hun ervaringen over allerlei wandel/fietstochten gehoord.
We slapen vannacht in een Tipi, een soort hut. Geen tent opzetten dus.
Totale afstand: 15,7 km in 4,5 uur (zonder de pauzes).
Voor nu, lekker slapen, tot morgen.

Een week wandelen en kamperen in Zweden, dat is het plan. De voorbereidingen zijn getroffen, tent gekocht, slaapzak gekocht, adventure food ingeslagen en een paar keer geoefend met wandelen met een rugzak gevuld met gewichten.
Zaterdag was het zover. Om iets na 9.00 vertrokken we met een volgeladen auto uit Zoetermeer. AI maakte de playlist the road to Sweden, en met instructies van diverse laadpaal en navigatie apps konden we prima de weg vinden. Natuurlijk kon de traditionele lunch (boterhammen met ei) niet ontbreken 🙂
Rond 18.00 kwamen we aan aan de Duits/deense grens, en de dag afgesloten met een lekkere Curry. Nog even boodschappen gehaald bij een enorme winkel die op zaterdag nog om 22.00 open was. Ons eerste verblijf was in een hostel, of toch een paardenmanege?

Vandaag na een lekker zelfgemaakt ontbijtje weer op weg. De Storebaelt brug en Oresundbrug soepeltjes gepasseerd. Opladen van de auto bleek in Denemarken iets uitdagender, maar na drie keer stekker erin, stekker eruit en er weer in lukte het toch. Verder opnieuw een soepele reisdag, afgesloten met een lekkere salade als avondeten. Papa dacht een goede daad te doen en een zwerver twee euro te geven. Even verderop bedachten we ons dat hij waarschijnlijk meer aan Zweedse Kronen had gehad. Net nog even de rugzakken een laatste keer gecontroleerd, de treintickets geregeld en dan kan het avontuur morgen beginnen!
Morgen reizen we met de auto naar Mellerud en pakken dan de trein naar het meer noordelijk gelegen Amal. Vanaf daar lopen we in 5 dagen terug naar Mellerud.