De dag dat we niet gingen vliegen, maar wel over het water vlogen
De dag begon met een verstandig ontbijt. Niet te veel, want we zouden gaan paragliden — althans, dat was het plan. Op de site stond het namelijk nergens, en eerlijk gezegd hadden we al onze twijfels. Want tja, waar vind je op Malta een berg hoog genoeg om vanaf te springen?
Eenmaal bij de plek aangekomen bleek het inderdaad niet om paragliden, maar om paraselen te gaan. Alleen: geen wind. Geen actie. De baas van het watersportbedrijf — een vriendelijke man met een hoofd vol ideeën — stelde direct iets anders voor: jetskiën. Begeleiding was geen enkel probleem.
Dat klonk eerlijk gezegd als een uitstekend plan B. We besloten eerst even een smoothie te drinken met uitzicht op zee, deels om na te denken, deels om mentaal te wennen aan het idee dat we straks met 60 kilometer per uur over het water zouden stuiteren.
Even later zat Liesette achterop de jetski, met de bestuurder voor haar. En gáán. Vol snelheid de haven uit, over de golven, het water spatte in alle richtingen. Buiten het zicht van de kust mocht ze zelfs even zelf sturen — en de lach op haar gezicht zei alles. Toch was ik blij toen ze weer veilig terug was.
Daarna was ik aan de beurt. Ergens tussen blijdschap en lichte paniek hield ik me stevig vast. Maar wat een ervaring, wat een snelheid. Er zijn geen foto’s van, maar de grijns op ons gezicht ging niet meer weg. Toen we terugkwamen, hadden we allebei het gevoel dat we toch een beetje gevlogen hadden — alleen dan horizontaal.
’s Middags zaten we bij het zwembad op het dakterras om bij te komen van de adrenaline. De barman begroette ons met: “You want coffee again?” en leek al precies te weten wat we gedaan hadden. We beginnen te vermoeden dat het hotelpersoneel een groepsapp heeft waarin ze bijhouden wat hun blinde gasten allemaal uitspoken.
’s Avonds sloten we de dag af met pizza en een burger aan het water. En ergens tussendoor waren we nog even op jacht naar pastizzi. Het hotelpersoneel beloofde dat dinsdagochtend te regelen — en als we hun enthousiasme een beetje kennen, nodigen ze waarschijnlijk de bakker zelf uit. Dinsdag meer 😉